Geplaatst op Geef een reactie

Shit happens

shit happens

Lactatiekundigen en andere beroepsmatige of vrijwillige borstvoeding begeleiders kennen het allemaal: uitgemaakt worden voor rotte vis, een politieke (”nazi”) of religieuze (”taliban”) fanaat of zelfs een lid van een criminele organisatie (”maffia”) omdat je moeders borstvoeding door de strot zou proberen te duwen. Alleen het benoemen van de eigenschappen van borstvoeding en moedermelk is voldoende voor dat soort aantijgingen. Wij zijn er, in de optiek van hen die ons deze namen geven, enkel en alleen op uit om moeders die niet onze aanbevelingen volgen, volledig de grond in te boren, te overladen met schuld en ze van slecht moederschap te betichten. Verder lezen Shit happens

Geplaatst op Geef een reactie

Geschiedenis

Hoe het zo gekomen was, met die borstvoeding en die lactatiekunde en zo, werd me gevraagd. En of ik al voorstander was van borstvoeding geven voor ik zelf lactatiekundige werd? Dat leek me wel eens een leuk thema voor een schrijfseltje hier. Mijn ervaring is namelijk dat als er één iemand iets vraagt of interessant vindt er altijd meerderen zijn die dat ook vinden, maar het niet melden.
Verder lezen Geschiedenis

Geplaatst op Geef een reactie

Bitter, zoet en bitterzoet

bitter, zoet en bitterzoet

Af en toe ben ik het gewoon beu, al dat gerespecteer. Vrijwel altijd als iemand iets zegt over de consequenties van keuzes die ouders maken voor hun kinderen, bijvoorbeeld over zuigelingenvoeding, komt er een lawine van mensen die zich aangevallen voelen en beginnen te roepen. De nette uitingen zijn  kreten als  ‘’ouders moeten elkaars keuzes respecteren’’, ‘’ieder doet het op zijn eigen manier’’, ‘’dat moet iedere ouder toch zelf weten’’, ‘’iedere ouder moet doen wat goed voelt voor henzelf’’. De minder nette gaan via virtuele modder gooien en vals schelden naar het meer ordinaire viswijvengekrijs. Verder lezen Bitter, zoet en bitterzoet