Ik ben een kind van de Flower Powertijd. Hippies, make-peace-no-war, de hele reutemeteut. Op blote voeten door Londen en Antwerpen wandelen, in Parijs langs de Seine lunchen met een stokbrood en een salami. Kleine mini-jurkjes of juist hele wijde, lange bloemetjesjurken met een prinsessenlijn en een boothals met een kantje erlangs. Geel met paars en oranje met bruin. En plantenhangers van gemacrameed sisaltouw voor het raam en een vestje van in kleurig haakwerk gevangen lerenlapjes.

Hippieheks

Eerder verschenen in maart 2014

Schoolfoto Rijksscholengemeenschap ca. 1970

hippieheks

Tegenwoordig schijn ik mij meer in de heksenscene op te houden. Voor veel mensen zijn vrouwen die zich bezig houden met zwangerschap, baring en borstvoeding toch wel een soort heksen. Collega-hippie-heks Eva Demuynck liet hierover los:

Ons fanatiek tettenclubke lijkt nu toch niet meer énkel blootborstig rond kampvuren te dansen terwijl we flesvoedende moeders offeren aan de OppertietGodin

in de discussie rond het VOLT item over al dan niet overschatte voordelen van borstvoeding (zie Auto). Mijn ex-flowerpower beeldenkersbrein gaat daarvan uiteraard in overdrive. Ik zie me al met mijn heksenzusters naakt rond dat vuur dansen, wild met onze borsten en haren schuddend. Over enkele weken is het de voorjaarsevening, dat lijkt me daarvoor een prachtige gelegenheid. Vruchtbaarheidsrites en zo. Tussen ons en het kampvuur staan babyflesvormige kooien met moeders die flesvoeding geven, klaar om het vuur in te gaan.

De heksen van Macbeth

Ik maak er nu een gekkigheidje van, maar er zijn toch mensen die deze ideeën (wel, zonder de mensenoffers, en waarschijnlijk ook zonder het naakte dansen) voor min of meer waar aan lijken te nemen. Er zijn mensen die schijnen te geloven dat vrouwen die zich inzetten voor biologische, normale processen, zoals zwangerschap, baring en de zorg voor zuigelingen, dit doen met als ultieme doel, niet de gezondheid en het welzijn van vrouwen en kinderen, maar het folteren van de gemoedsrust van vrouwen die andere keuzes maken of denken te moeten maken. Ik schreef op een Facebook pagina daarover deze wat gematigde reactie:

Het punt is dat het juist niet de moeders of hun keuzes zijn die worden afgekeurd. Iedereen hier is er vast en zeker van overtuigd dat moeders doen wat ze kunnen en met de bedoeling het beste voor hun kind te doen. Het gaat over de aanbieders van de producten en over de begeleiding die de moeders krijgen. Als er al van schuld wordt gesproken wordt die bij die mensen/instanties gelegd en niet bij de moeders. Dat gezegd zijnde vind ik dat met name op een plaats als deze, die is bedoeld voor moeders die borstvoeding geven af en toe ruimte mag zijn om stoom af te blazen, wat nodig is omdat het in onze maatschappij toch eigenlijk de moeders die langer dan drie weken borstvoeding geven degenen zijn die onder druk staan en voortdurend worden aangevallen. Is het niet dat hen steeds dringender wordt aangeraden om toch ”gewoon te doen” en de fles te geven, dan om ze telkens ze het woord borstvoeding in de mond nemen voor fanatiekeling of erger te worden uitgemaakt. Hoe respectvol is dat?

Later kwam iemand met weer zo’n biofobische reactie en de auteur gebruikte daarin de term “lactofacista”. Nu, dat drukt bij mij dus op meerdere rode knoppen tegelijk en ik antwoordde, eerst nog redelijk gematigd:

Dansschool Janvier ca. 1970. Fototitel ”Verstoringen”

Oei, lactofascistas ? werkelijk? en dat vraagt om genade en respect? Mevrouw de dokteres, die zichzelf zo geweldig genuanceerd vindt en ook heel geleerd met d’r moeilijke woorden, is een kinderarts (o, sorry, moeilijke woorden: pediater, pediatrisch medisch specialist, neonatoloog) en zij wil vooral blije mama’s? Zou zij, juist zij als kinderarts, niet vooral blije en gezonde kindjes moeten willen? Het gaat in het hele verhaal over de keuze van zuigelingenzorg niet om de mama’s, maar om de kinderen. En ja, het zou erg plezierig zijn als de mama’s ook blij zouden zijn. Maar het is absoluut niet effectief of efficiënt om daarvoor de brengers van het onaangename nieuws te gaan stenigen met woorden als lactofascistas. Steek liever je energie in maatschappelijke veranderingen, in betere opleidingen voor zorgpersoneel en dokters (vooral die die van moeilijke woorden en blije mama’s houden).

Vanochtend kwam er weer zo’n aantijging langs van het opzettelijk moeders moeilijk maken en ze schuldgevoel aanpraten en toen was voor mij heel even de maat vol:

Sorry, maar ik ben het beu om elke keer beticht te worden van moeder-bashing. Ik heb het werkelijk tot aan mijn strot nu. Dit is een plaats voor natuurlijk opvoeden, mag ik dan alsjeblieft vinden dat je kind naar de opvang sturen om je huis te kunnen poetsen niet helemaal past binnen *mijn* concept van natuurlijk ouderschap? Het ”elkaar respecteren” moet blijkbaar maar precies van 1 kant komen.

Degene die dit over zich heen kreeg trok in twijfel dat zij mij en anderen van moeder bashing betichte en dat gaf meer van mijn verontwaardiging:

Ja, dat doe je wel: ”wil je mij daarvoor veroordelen?” Maar niet alleen jij en niet alleen hier. Overal, ook op fora voor borstvoeding, langvoeden, natuurlijk ouderschap, waar ik (en anderen) vertellen over waarom moeder-kind nabijheid belangrijk is, waarom exclusief borstvoeding belangrijk is, waarom dragen belangrijk is, komt er altijd wel iemand of meerdere iemanden die zo nodig moet vertellen dat wij toch wel niet die arme moeders zo moeten beledigen of zich schuldig laten voelen of wat ook die het anders doen. Soms lijkt het wel dat de enigen die anderen aanvallen degenen zijn die die anderen ervan betichten moeders aan te vallen. En dat is wat ik beu ben.

Ik denk dat ik maar eens ga beginnen met het bouwen van een stevig kampvuur en mijn zusterheksen ga uitnodigen zo tegen einde maart …

3 antwoorden

Trackbacks & Pingbacks

  1. […] Hippieheks Ik ben een kind van de Flower Powertijd. Hippies, make-peace-no-war, de hele reutemeteut. Op blote voeten door Londen en Antwerpen wandelen, in Parijs langs de Seine lunchen met een stokbrood en een salami. Kleine mini-jurkjes of juist hele wijde, lange bloemetjesjurken met een prinsessenlijn en een boothals met een kantje erlangs. Geel met paars en oranje met bruin. En plantenhangers van gemacrameed sisaltouw voor het raam en een vestje van in kleurig haakwerk gevangen lerenlapjes. Lees verder … […]

  2. […] had het er al eerder over (hier, hier, hier en hier bijvoorbeeld, zoek op het oude en het nieuwe blog maar op zoekterm heks of […]

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Hekserij producten nodig of gewoon een beetje hulp bij borstvoeding? Kijk eens rond in de webwinkel.

Klik hier om uw eigen tekst toe te voegen