Zorgelijk

Voor een lesdag voor leerling lactatiekundigen ben ik bezig met nadenken over de normaalheid van borstvoeding. Borstvoeding is de manier van zorgen en zogen die voor mensenkindjes is ontworpen en in de menselijke blauwdruk is neergelegd. Het zou alledaags, simpel, vanzelfsprekend en vooral heel normaal moeten zijn. Biologisch normaal is het wel, maar cultureel normaal absoluut niet. Een van de uitingen van dat niet-normaal zijn is de zorgelijkheid waarmee het wordt omgeven. Er wordt zoveel over nagedacht en er zijn zoveel geschreven en nog meer ongeschreven regels dat het voor de meeste moeders op zijn minst lastig is en voor een deel vrijwel onmogelijk. Dat is jammer en onnodig. Daarom nu eerst een opsteker voor alle moeders die zich zorgen maken: Maak je geen zorgen, wees gelukkig (met je kind):

[youtube=http://youtu.be/d-diB65scQU]

Toevallig, nu ja bestaat toeval eigenlijk wel? kwam ik al surfend ook dit interview 6 Minutes On The History Of Breast-Feeding And How It Relates To Modern Moms door Emily Graslie tegen. Een citaat van Dr. Robert Martin: That’s a beautiful example because primates started evolving 80 million years ago, and every single living primate – there are 400 of them, including us – the mother suckles her offspring on demand. It’s the baby that decides when it wants to feed. This is because primates, throughout their evolutionary history, have carried their babies around and the baby can then just move to the breast when it wants to be fed. Yet, we have these medics telling women that they should put the baby in a separate bedroom, thus eliminating physical contact during the night, and that they should feed according to a rigid schedule. They said, maybe every four hours or whatever, and that they should stick to the schedule. This is totally and utterly in opposition to our biology. Hoe toepasselijk. Dat wat gedurende 80 miljoen jaar en onder 400 primatensoorten, waaronder de mens, normaal was, wordt door de woorden van een paar zeerhooggeleerde heren volledig teniet gedaan. En moeders slaan aan het twijfelen en zich zorgen maken. Doe ik het wel goed? Is dit wel normaal wat mijn baby doet?

2474024523_2677f5c81fMoeders maken zich vooral ook zorgen om het gedrag van hun baby. De baby maakt zich geen zorgen, die is happy als hij wordt geboren. Die baby heeft van die laatste paar minuten in onze evolutionaire geschiedenis nog helemaal niks meegekregen. Die leeft nog in dat plaatje van die 80 miljoen jaar ontwikkeling van 400 primatensoorten die vrolijk met hun kinderen aan hun lijf hun gang gaan. Zo’n pasgeboren baby is heel happy met het vooruitzicht dat hij wel een paar jaar zo met zijn moeder zal meeliften en jarenlang vrije toegang tot de borst heeft. Nog een mooi citaat uit het interview: You can look across primates and take body size into account, even look at archaeological evidence. They all point to that a woman should breastfeed for at least three years, if she were behaving naturally. I do want to emphasize that this is not exclusive breastfeeding. So at some point, you start mixing complementary foods. So probably exclusive breastfeeding, where that’s the only food the baby is getting, is about six months to a year. Uitsluitend borstvoeding gedurende zes maanden tot een jaar. Dat is de biologische kant van wat normaal is voor een mensenkind: Altijd dicht bij zijn moeder, vrije toegang tot de borst, vaak een beetje eten en vaak een beetje slapen en ergens tussen de zes en twaalf maanden zoetjesaan beginnen met ook andere dingen eten. Nog zeker tot de derde verjaardag borstvoeding naast andere voeding.

ghanaDe moeders zijn dat plaatje een beetje kwijt en zien normaal gedag van hun kind als probleemgedrag en zijn daar helemaal net happy mee. Dat is zorgelijk. Moederschap is namelijk ontworpen om plezierig te zijn. Dat is nodig voor de instandhouding van de soort. Moederschap is een grote investering van tijd en energie. Dat gaat niet voor niets en daar moet dus voor de moeder iets tegenover staan. Ze moet het op zijn minst graag doen. Een moeder die zich alsmaar zorgen maakt, vindt moederschap moeilijk en denkt makkelijk dat ze iets niet goed doet, dat ze geen goede moeder is. Ik meen het daarom van harte als ik zeg: don’t worry, be happy. Go with the flow, ga erin mee, laat het je meevoeren. Loop niet te tellen, zet geen wekker of stopwatch, maak geen schema (en laat het je ook niet opdringen!). Je kind heeft jou nodig, 24/7, je kind heeft vaak een beetje eten van jou nodig en heeft tussendoor vaak een beetje slaap nodig, liefst tegen jou aan (want jij bent de allerallerliefste mama in de wereld en je kind is nergens zo graag als bij jou). Dus hang je kind aan je lijf (met een draagdoek of draagsysteem) en doe verder je eigen ding. Net als die moeders van al die 400 primatensoorten al 80 miljoen jaar lang doen.

Don’t worry

Be happy

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.