Vloeibaar goud

Laat het maar aan De Telegraaf over om een pakkende kop neer te zetten:telegraafWordt moedermelk een soort vloeibaar goud? | Zwangerschap & bevallen |  Telegraaf.nl.

Maar is het zo overdreven wat ze hier stellen? Nee, eigenlijk niet, alleen de context is wat vreemd. Moedermelk wordt geen vloeibaar goud, dat is het altijd al geweest. Colostrum is zelfs echt goudkleurig (met wat fantasie en een dichterlijke blik), maar de waarde van moedermelk voor de gezondheid van een kind is nauwelijks in goud uit te drukken. Dat is natuurlijk niet wat hier wordt bedoeld. Waar het in dit artikel om gaat is dat moeders er ook wellicht wel eens eens echt goud aan zouden kunnen verdienen. Een dollar per ounce (ca. 30 gram) wil een moedermelk verwerkingsbedrijf er zelfs voor betalen. En dan breekt in sommige kringen de hel los, want dat mag niet, je mag alleen doneren, niet verkopen. Het moet allemaal liefdewerk-oud-papier zijn als je je kostbare lichaamsvloeistoffen of organen geeft. De plasjes van net zwangere vrouwen voor medicijnen voor moeilijk zwanger wordende vrouwen, waar de farmaceut goud geld aan verdient worden gratis aangeleverd. Ik kreeg vroeger een aardig verzilverd lepeltje als dank je wel daarvoor. Bloed mag volop worden gegeven, maar nooit verkocht. De ziekenhuizen die het gebruiken voor zeer zieke patiënten moeten er diep voor in de buidel tasten. Idem dito voor organen, ook als de donor nog leeft (bijvoorbeeld een nier, beenmerg). En moedermelk dus, moeders mogen kolven en geven zoveel ze willen en in het informele circuit kost het de ontvangende partij ook alleen het vervoer en de kosten voor het testen van de donor. Maar als een bedrijf de moedermelk wil gebruiken voor het maken van betere producten voor zieke kinderen (bijvoorbeeld een fortifier voor te vroeg geboren kindjes, die tot nu toe voornamelijk van koemelk wed gemaakt; koemelk die gewoon wordt gekocht) dan mag de moedermelkdonor nog steeds alleen geven, niet verkopen. Want dat zou niet ethisch zijn en zo. Want dan zouden arme moeders wel eens al hun melk kunnen kolven en hun eigen kind te kort doen.

Marguerite Gérard (1761-1837): La Nourrice (De min) ca. 1802

Marguerite Gérard (1761-1837): La Nourrice (De min) ca. 1802

Vroeger verdiende sommige vrouwen hun brood door het voeden van de kinderen van andere vrouwen, als min. Inderdaad ging dat naar het schijnt wel eens mis omdat de goede moedermelk niet voor het eigen kind was. Ik kan me aan de andere kant goed voorstellen dat het kunnen verkopen van een deel van een overvloedige melk opbrengst een aardige bijdrage kan leveren aan het gezinsinkomen als de moeder ervoor kiest om niet buitenshuis en gescheiden van haar kind te gaan werken zolang het kind nog klein en van haar melk afhankelijk is. Evan uit gaand dat een moeder met een tweeling zonder enig probleem twee liter per dag kan produceren, kan een moeder voor een eenling een liter per dag extra kolven. Tegen een dollar per ounce komt ze dan per dag aan een bijverdienste van ruim dertig dollar komen. Geen vetpot als enige inkomen, maar een mooie aanvulling.

Ik wil graag het debat aangaan, niet in de Telegraaf, maar hier. Wat vind jij? Mag een moeder haar melk verkopen of moet zij het uit liefde en voor niets doneren, terwijl de fabrikant er de uiteindelijke afnemer duur voor laat betalen? Of zou een vrouw zich aan een gezin in nood als min mogen verhuren om de baby te voeden?

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.