Poseren

Moeders hebben er soms moeite mee zich een houding te geven als ze de borst geven. Ze kunnen het gevoel krijgen te poseren in plaats van een gewone dagelijkse handeling uit te voeren. Er wordt dan ook erg veel nadruk gelegd op voedingshoudingen. Ik snap wel hoe dat komt, erger nog, ik heb aan het ontstaan van die gewoonte meegeholpen. Ik geef een geschiedenis lesje en eindig met de stelling dat we die hele geschiedenis nodig hadden om nu weer uit te komen bij het niet meer aanraden bepaalde houdingen, maar van instinctief voeden.

1659 Zubaran, A.D

Toen ik begon met het begeleiden van borstvoeding, zo’n 35 jaar geleden, wisten we nog niet erg veel over de invloed van houding en aanlegtechnieken op het verloop van borstvoeding. Sommige vrouwen hadden pijn, sommigen hadden kapotte tepels en sommigen hadden dat niet. Borstvoeding geven deed je rechtop zittend, net als Maria op schilderijen. Dit werd daarom de Madonnahouding genoemd. Of je ging op je zij liggen met je kind op zijn zij naast je. Dat werd gewoon voeden in zijligging genoemd.

lig

Tot op een gegeven moment mensen ‘aan het bed’ dingen gingen opmerken. Zij zagen een verschil, in de manier van en de houding bij borstvoeding, tussen vrouwen met en vrouwen zonder pijn en kloven. Voeden zonder pijn ging over het algemeen gepaard met een houding waarbij de baby volledig naar de moeder gekeerd was en zijn mond wijd opende. Dit werd het begin van het tijdperk van grote nadruk op houding en het variëren van houdingen om het beste tot die grote hap zonder draaien te komen. Manieren ook, waarbij de moeder zoveel mogelijk controle had over het aanleggen en het verloop van de voeding. Borstvoeding geven werd een wetenschap en de houdingen werden tot in detail beschreven. Moeders kregen het gevoel dat als zij dat allemaal maar heel precies en nauwgezet uitvoerden, als zij maar de goede pose aannamen, zich de goede houding wisten te geven, het voeden goed en pijnvrij moest verlopen. Was dit niet het geval, dan deden zij het ‘dus’ niet goed, poseerden ze niet goed, positioneerden ze zich niet goed. Het verschijnsel ”Ik kan geen borstvoeding geven” was geboren. Want hoe goed ze ook hun best deden, het lukte niet.

houding1 houding2

Er kwamen meer houdingen bij (rugby- of bakerhouding, doorgeschoven houding, fonteinhouding, …) en er kwam, door observaties en logisch redeneren van anderen ‘aan het bed’, een verschuiving van de onderlinge verhouding tussen borst en baby. In plaats van de tepel recht voor de mond, werd nu opgemerkt dat het beter lukte wanneer de tepel meer naar de bovenlip of de neus werd aangeboden.

nosetonipple

Het asymmetrisch aanhappen was geboren. De aanbevolen houdingen bleven grotendeels hetzelfde en de uitleg en instructie werden zo mogelijk nog uitgebreider, preciezer en dwingerder. Voor veel moeders en kinderen ging het nu een stuk beter, maar nog steeds lukte het vaak niet en dacht de moeder dat zij het fout deed en geen borstvoeding kon geven.

Er werd een boel aangemodderd. Ik modderde deftig mee, maar bleef me afvragen hoe het beter kon, minder dwingend en vooral comfortabeler. Veel van de houdingen die werden en nog worden gepromoot zijn niet echt comfortabel. Niet voor de moeder en niet voor de baby. Er blijft iets missen, waardoor een natuurlijke vaardigheid ook natuurlijk, als vanzelf, instinctmatig aanvoelt. Er waren meer mensen ‘aan het bed’ die in een vergelijkbaar proces zaten. Eén van hen was Suzanne Colson. Zij deed onderzoek, zowel praktisch onderzoek als literatuurstudie in aanpalende disciplines. Zij kwam uit op Biological Nurturing. In de Nederlandse vertaling die ik van haar boek maakte moest deze term blijven staan, maar ik gebruik zelf liever ‘instinctief voeden’. Het is de biologische bepaalde en instinctief gekende manier van voeden van onze soort.

buikopbuikcloseupBij instinctief voeden vallen alle puzzelstukjes op hun plaats: het gaat vanzelf, net als lopen en praten na wat oefening, en het is comfortabel voor moeder en kind. Er is geen geen dwingende beschrijving en instructie bij nodig. Belangrijkste is dat de controle wordt verplaatst van de moeder naar het kind. Het is geen poseren meer, maar positioneren: het plaats nemen in een opstelling die de instincten van moeder en kind stimuleert. Het is een manier van borstvoeding geven waarbij moeder en kind zich prima een houding wten te geven.

Ander groot voordeel is dat als het toch allemaal niet lekker loopt, het geen kwestie is van schuld of niet genoeg je best doen. Het betekent dat er een andere factor is die in de weg zit, die je als het waren uit positie drukt. Dat kan een slechte ervaring rond de geboorte zijn, een aangewende gewoonte in de baarmoeder, of een variatie in de anatomie van moeder en/of kind. Daar moet dan wel aan worden gewerkt en dan kan een speciale techniek nodig zijn. Een techniek waarbij moeder wel de controle heeft, omdat zij om de instincten heen kan denken als dat in haar situatie beter is.

BN

titel Een inleiding tot Biological Nurturing
auteur Suzanne Colsson. Vertaling: Gonneke van Veldhuizen-Staas
uitgever Hale Publishing
omschrijving De meeste zorgverleners geloven dat moeders moeten leren hoe ze borstvoeding moeten geven. Dit boek beschrijft nieuw bewijs uit onderzoek dat erop lijkt te wijzen dat moeders en baby’s een aangeboren kennis hebben over borstvoeding geven en krijgen en het introduceert en nieuwe benadering onder de naam ”Biological Nurturing”.
uitvoering softcover
opmerking UITVERKOCHT
prijs
1 antwoord

Trackbacks & Pingbacks

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.