Van het oude naar het nieuwe, een zeer traditionele titel voor een oudjaarsblog. Het oude afsluiten om het nieuwe te beginnen. En voornemens voor dat nieuwe, zodat het ook echt nieuw en mogelijk vernieuwend zal zijn.

Van het oude naar het nieuwe

van het oude naar het nieuwe

van het oude naar het nieuwe

Als de aarde eenmaal de volledige toer om de zon heeft gemaakt, herdenken we de gebeurtenissen die tijdens die rondgang aan ons voorbij trokken en kijken we vooruit naar die van de volgende rondgang. We mijmeren wat over de cirkelgang van het leven, over dingen die voorbijgaan en zullen komen en nemen ons voor het allemaal beter te gaan doen. We hadden daar elke willekeurige dag voor kunnen nemen, want die cirkelgang is elk jaar gelijk. 365 en een beetje dagen na vandaag staan zon en aarde weer in exact dezelfde positie ten opzichte van elkaar en samen een fractie verschoven ten opzichte van onze melkweg en samen met die melkweg een fractie verschoven ten opzichte van de rest van het universum. Aan deze kant van de bol begint de winter, aan de andere kant de zomer en in het midden is het nooit zomer noch winter. Voor wie nog vele jaren in het vooruitzicht heeft, was het verlopen jaar een eeuwigheid, voor wie de helft van zijn jaren is gepasseerd leek het pas vorige week dat dat laatste jaar begon. Voor sommigen speelt de vraag of ze deze volgende rondgang nog wel zullen afmaken.

Maar omdat we nu eenmaal eens per jaar willen mijmeren is deze dag daar net zo goed voor als elke andere, dus zet ik mij nu ook weer aan het mijmeren.

Zo in de laatste paar dagen van een jaar vliegen de oliebollenrecepten je rond de oren. Die van mij vind je in een apart blog. Wel vulling-geen vulling, traditioneel-met een moderne draai, verantwoord vet-frituurvet; de variaties en inzichten zijn eindeloos. De een vindt doorgaan met een familietraditie belangrijk, de ander zoekt wat nieuws en weer een ander wil een minder ongezonde variant. Oudjaarsviering: het leven in een notendop.

Het leven is een oliebol.

Er is in elke oliebol maar één perfectie mogelijk: of hij heeft een perfecte buitenkant, glad, zonder rare uitsteeksels en met een perfecte kleur. Of de binnenkant is perfect: juist gaar, maar niet droog, met een vulling in de juiste verhouding zoet en pittig en met net genoeg bite om geen kleffe deegbal te zijn. Ondanks de jaarlijks terugkerende journalistieke jurering zijn gekochte oliebollen nooit perfect, zelfs niet alleen van binnen of alleen van buiten. De enige echte dubbel-perfecte oliebollen zijn uiteraard die van mij. Nu vooruit, die van mijn Grootmoe en mijn vader kwamen er dicht tegenaan, net als die van mijn zus en mijn broer.

Die van mijn zus hebben een speciaal plekje in mijn hart. Bij de geboorte van ons jongste kind op 30 december (een paar decennia geleden) kwam zij op 31 december op kraambezoek. Niet met de geijkte kraamcadeautjes, maar met drie of vier beschuitbussen vers gebakken oliebollen. Ze zag al aankomen dat ik daarvoor even niet zo in de stemming was – oliebollen bakken. Zij kwam met het oude bij het nieuwe. Het oude gebruik en het nieuwe kind

Die perfectie van oliebollen is net als de perfectie van kinderen. Uiteraard zijn die van mij en die van mijn familie de beste. Net zo goed als die van jou en van jouw familie voor jou de beste zijn. Zo zit dat met oliebollen en kinderen. Het is allemaal een kwestie van perspectief. En net als met oliebollen, maken de kleine imperfecties – de eigenaardige uitsteeksels, de soms wat zwarte kantjes, de lichte ongaarheid in het midden, de lichte droogheid of de wat fletse kleur – jouw kinderen uniek en bijzonder, want het zijn die van jou. Soms komen ze wat te vroeg uit het vet, of had je om te beginnen niet veel zin in oliebollen; soms blijven ze wat te lang in het vet of was je even wat anders aan het doen tijdens het bakken.

Dat geeft niet, het zijn nog steeds die van jou. Die prachtige, licht imperfect perfecte allerbeste exemplaren van jou. Behandel ze met zorg. Behandel ze zoals je zelf behandeld zou willen worden. Jouw kinderen zijn net gewone mensen, met gewone mensen wensen.

Ik wens jou en hen die je lief zijn een geweldig 2017, net niet perfect, maar wel uniek.

Oud en Nieuw gaat over de balans opmaken, evenwicht zoeken. Daarom als bonus en uitsmijter geen lawaaierig vuurwerk, maar een ingetogen wonder van balans.

1 antwoord

Trackbacks & Pingbacks

  1. […] wilde ik me er vandaag, 1 januari 2019, gemakkelijk vanaf maken en het nieuwjaarsblog van 1 januari 2017 herposten of een nog eerdere. Maar, hoewel die oudere blogs nog steeds het lezen meer dan waard […]

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.