Kostbaar

Elien Rouw, Elizabeth Horman and Veronika Scherbaum Publiceerden een review in The International Breastfeeding Journal: The high cost of half-hearted breastfeeding promotion in Germany [hier lees je de samenvatting] Over de lippendienst die de Duitse overheid verleent aan borstvoeding, zonder ook daadwerkelijk de aanbevelingen waar te maken en het voor vrouwen en hun zorgverleners mogelijk te maken die aanbevelingen ook uit te voeren. Zij stellen in de conclusie: As long as words are not followed up by deeds, and praise for breastfeeding is not followed up by financial support of breastfeeding initiatives, many mothers will not be able to achieve their own breastfeeding goals nor will the UNICEF/WHO recommendations for breastfeeding be achieved by most of them. With proven preventive effects for acute and chronic diseases, breastfeeding is cost effective as a disease prevention measure. Investment in breastfeeding support would certainly pay for itself. (In vertaling: ”Zolang woorden niet worden gevolgd door daden, en het bejubelen van borstvoeding niet wordt gevolgd door financiële steun voor borstvoeding initiatieven, zullen veel moeders hun borstvoedingsdoelen niet kunnen bereiken, noch zullen de UNICEF/WHO aanbevelingen voor borstvoeding door de meesten van hen worden bereikt. Met de bewezen preventieve effecten voor acute en chronische ziekten is borstvoeding een kosten effectieve maatregel voor de preventie van ziekte. Investeren in borstvoeding zou zeker zichzelf betalen.”) Dit artikel gaat in op de situatie in Duitsland, maar die is niet echt heel anders dan die in Nederland of België, wellicht zelfs nog iets beter wat betreft verlof.

Het Baby Vriendelijk Ziekenhuis Initiatief (in Nederland opererend onder de naam Zorg voor Borstvoeding) is, net als de International Code voor de marketing van vervangingsmiddelen voor moedermelk (”De WHO Code”) een initiatief van WHO en UNICEF om de gezondheid van kinderen over de hele wereld te beschermen door het ondersteunen, bevorderen en beschermen van borstvoeding. Het bestaat uit een aantal richtlijnen  voor minimale borstvoeding zorg in zorginstellingen en door zorgverleners met name in de eerste veertien dagen na de geboorte. Het beperkt zich, anders dan de titel doet vermoeden, niet tot ziekenhuiszorg, ook individuele zorgverleners en eerstelijns zorginstellingen kunnen worden gecertificeerd, en er is een vervolgprogramma voor de begeleiding bij borstvoeidng na die eerste weken, bijvoorbeeld voor consultatiebureaus. Deze richtlijnen zijn gebaseerd op de Tien vuistregels voor het welslagen van borstvoeding. In Nederland is er een Multidisciplinaire Richtlijn Borstvoeding, een consensusstuk waarin allerlei beroepsgroepen hebben samengewerkt. Er is van alles op af te dingen, maar als alle zorgverleners zich in de zorg voor borstvoeding hiermee in overeenstemming zouden werken, zou er al een boel gewonnen zijn ten aanzien van de situatie nu. Als dan deze Richtlijn ook nog zou worden gebruikt als verplichte leerstof voor elke zorgopleiding waarvan de beoefenaren zich ooit met de zorg voor moeder en kind en de perinatale zorg gaan bezighouden zou er nog meer gewonnen zijn.

Maar het grotere probleem blijft de lippendienst van de overheden aangaande borstvoeding. Iedereen en zijn ouwemoer adviseren zwangeren om vooral borstvoeding te gaan geven. Tot het punt waar moeders zich gepusht en in een hoek gedreven voelen; zodanig dat zij het gevoel hebben te worden achtervolgd door een extremistische of criminele organisatie (getuige de benamingen als borstvoeding maffia). Maar als het puntje bij het paaltje komt geven de meeste zorgverleners niet thuis, ze missen de attitude, de kennis en de vaardigheden om hun cliënten te ondersteunen bij het nakomen van hun aanbevelingen. Zolang de overheid lippendienst blijft serveren en de kunstvoeding industrie vrij spel geeft in de ”informatie” voor zorgverleners, zullen die attitude (de innerlijke overtuiging dat de keuze voor zuigelingenvoeding wel degelijk een groot verschil maakt voor de gezondheid van moeder en kind), die kennis en vaardigheden rond (de begeleiding van) borstvoeding nooit ten goede veranderen, zelfs niet met een prachtige Richtlijn, multidisciplinair of niet.

Lees meer: Eurolac!: Borstvoeding en kosten gezondheidszorg. Eurolac!: Consequenties van geen borstvoeding.


Abstract The economic value of breastfeeding to the society at large is under researched and its importance as a preventive public health strategy is underestimated. What little research there is indicates that considerable savings would accrue from following the WHO/UNICEF advice to breastfeed exclusively for six months and continue breastfeeding along with complementary foods for two years or more. Despite relatively high breastfeeding initiation in Germany, neither exclusive breastfeeding nor breastfeeding duration come close to international recommendations. Breastfeeding is mostly regarded as a woman’s personal choice and the government has been slow to engage in breastfeeding promotion, support and research. Some structures in Germany do offer support for breastfeeding women – including the growing number of Baby Friendly Hospital Initiative (BFHI) certified hospitals and a comprehensive maternity leave policy. However, the costs of breastfeeding are mostly borne by the mothers and those for breastfeeding training mostly by the individual health care workers or hospital, while the health insurance companies and society-at-large are profiting from the financial savings from exclusive and long-term breastfeeding. Factors which might improve breastfeeding rates and duration in this country include broad expansion of and financial support for both BFHI hospitals as well as training for the health care personnel who support the mother-infant dyad during the breastfeeding period.

Tien vuistregels voor het welslagen van de borstvoeding Instellingen voor moeder- en kindzorg die het certificaat hebben dienen er zorg voor te dragen:

  1. dat zij een borstvoedingsbeleid op papier hebben, dat standaard bekend wordt gemaakt aan alle betrokken medewerkers
  2. dat alle betrokken medewerkers de vaardigheden aanleren, die noodzakelijk zijn voor het uitvoeren van dat beleid
  3. dat alle zwangere vrouwen voorgelicht worden over de voordelen en de praktijk van borstvoeding geven
  4. dat moeders binnen een uur na de geboorte van hun kind geholpen worden met borstvoeding geven
  5. dat aan vrouwen uitgelegd wordt hoe ze hun baby aan moeten leggen en hoe zij de melkproductie in stand kunnen houden, zelfs als de baby van de moeder gescheiden moet worden
  6. dat pasgeborenen geen andere voeding dan borstvoeding krijgen, noch extra vocht, tenzij op medische indicatie
  7. dat moeder en kind dag en nacht bij elkaar op een kamer mogen blijven
  8. dat borstvoeding op verzoek wordt nagestreefd
  9. dat aan pasgeborenen die borstvoeding krijgen geen speen of fopspeen gegeven wordt
  10. dat zij contacten onderhouden met andere instellingen en disciplines over de begeleiding van borstvoeding en dat zij de ouders verwijzen naar borstvoedingorganisaties
1 antwoord
  1. Elien Rouw
    Elien Rouw zegt:

    Dank je wel voor het posten. Ik vrees inderdaad, dat dit niet alleen over Duitsland, maar over vrijwel alle landen ter wereld gaat. En nu maar hopen, dat dit ook een politiek issue wordt.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.