Natuurlijk, ieder haar eigen keuze. Keuzevrijheid is een groot goed; mensen moeten vooral geen dingen doen die ze niet willen doen of die ze tegenstaan. Maar wat als de vrijheid van de een botst met de vrijheid van een ander?

Ieder haar eigen keuze

ieder haar eigen keuze

ieder haar eigen keuze

Op Facebook, met name in de groepen die worden gefrequenteerd door moeders, lees ik opvallend vaak de frase ”ieder haar eigen keuze’’ of opmerkingen van die strekking. Natuurlijk ben ik volledig voor keuzevrijheid, mensen moeten vooral geen dingen doen die ze niet willen doen of die ze tegenstaan. Maar zijn er ook grenzen aan die vrijheid van keuze?

Kiezen wat je aan lichaamsverzorging en –verfraaiing doet – te scheren of niet te scheren, te smeren of niet te smeren, dat zijn de vragen -, wat je voor kleren draagt, waar en wanneer je slaapt, wat en waar en wanneer je eet, met wie, waar, met wie en hoe je seks hebt. Allemaal keuzes die je eigen lijf en leven aangaan. Prima! Ga ervoor. Zolang het alleen jezelf en eventueel andere toestemmende volwassenen aangaat.

Ik ben minder voor geheel vrije keuze en vrijheid-blijheid als je je keuzes maakt voor het lijf en leven van een ander persoon. Een persoontje dat niet in staat is eigen keuzes te maken en uitvoeren en een persoontje waarvoor jij de volledige en voortdurende verantwoordelijkheid op je hebt genomen.

Want dat doe je op het moment dat je beslist dat je een kind wilt krijgen.

De keuze om een kind te krijgen en het dragen en baren van dat kind is eigenlijk de laatste vrije keuze die je maakt. Want een kind krijgen is een package deal. Je kan een kind alleen maar aanvaarden als je het bijbehorende pakket er ook bij neemt. En dat bijhorende pakket omvat de volledige, niet overdraagbare (maar wel deelbare) verantwoordelijkheid voor het leven en welzijn van dat kind tot ze voldoende gegroeid en ontwikkeld is om zelf die verantwoordelijkheid te dragen.

Dat is nog wel wat. Het is iets waar de meeste mensen, die besluiten ouders te willen worden, niet bewust bij stil staan, mogelijk zelfs geen seconde aandacht aan besteden. De drang tot voortplanten is biologisch en evolutionair diep verankerd in ons systeem. Maar het is tegenwoordig ook iets waar we voor kunnen kiezen. En zodra er iets te kiezen valt moet je nadenken over de opties en de consequenties van de opties. En bij je keuze zou je dus lijstjes moeten maken van wat je wel en niet wilt en welke consequenties je wel en niet zou willen dragen. Hoe je je kind verzorgt, voedt en opvoedt is dus geen vrije en persoonlijke keuze, die moet passen bij je lifestyle, maar een keuze die moet passen binnen het concept verantwoordelijkheid voor een ander mens.

Dus ‘’ieder haar eigen keuze’’ is wat mij betreft prima voor hoe je jezelf kleedt, verzorgt, voedt en te slapen legt. Maar niet als je kiest voor een hulpeloos mens die dat zelf nog niet kan.

P.S. En behalve dat het niet helemaal je eigen persoonlijke levensstijl keuze is, hoeft het ook ”leuk te blijven”. Niet alles wat je doet moet perse leuk zijn. Soms moet je gewoon ook dingen doen die je niet leuk vindt, gewoon als consequentie van de keuze die je gemaakt hebt.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.