Balans

Vandaag heb ik een balansdagje. Geen dieet-balansdagje, daar doe ik niet aan. Zelfs niet na die zeer geslaagde oliebollen gisteren. Ze kwamen uit mijn persoonlijke oiebollentest als nummer één uit de bus trouwens. Die van het AD halen het er niet bij. Nee, ik eet lekker als ik daar zin in heb en voel me niet verplicht daar een balansdagje aan te hangen. Mijn balansdagje is er eentje dat veel ondernemers met me delen. Ik moet een status quo maken van mijn voorraden. Ik neem die gelegenheid te baat om eens kritisch naar mijn assortiment te kijken en ook daarvan de balans op te maken. Wat doet het goed, wat loopt minder en van wat heb ik nog voorraad liggen die er met de vorige balansdag een jaar geleden ook al lag. Dat gaat definitief uit het assortiment. Morgen zal de winkel dus openen met een opgefriste voorraad en een aangepast assortiment. Alles in balans.

finanadminAls straks mijn boekhouder mijn financiële jaar 2014 in kaart gaat brengen, moet hij zorgen dat de extremen in uitgaven en inkomsten tot een evenwicht komen, zodat er onder de lijn allemaal nullen komen.Daarvoor heeft hij wel kloppende gegevens van mij nodig. Ik moet dus het hele jaar nauwkeurig hebben bijgehouden wat binnen is gekomen en wat eruit is gegaan. Dat soort balanceren met cijfers is niet mijn sterkste punt, vandaar dat ik iemand in de arm heb genomen die met cijfers heeft wat ik met moeders en baby’s heb en met schrijven en onderzoeken lezen. Dat geeft mij balans in het plezier waarmee ik mijn werk doe. Er blijven nog genoeg niet zo heel erg leuke dingen over om niet het hele jaar door et mijn hoofd in de wolken rond te huppelen, maar stevig op de grond te blijven.Meestal.

[youtube=http://youtu.be/orBxCJL8N8Y]

Balans is goed. Balans wil zeggen evenwicht. Dat geldt ook voor de zorg voor kinderen. Vroeger was opvoeden relatief eenvoudig, je deed namelijk net wat alle andere mensen in jouw omgeving ook deden. Weinig afweging van factoren. Ouders nu hebben het een stuk moeilijker, want opvoeden is niet meer vanzelfsprekend. En iedereen heeft er iedereen over en bemoeid zich tegen jouw manier van opvoeden aan. Het aantal aangeboden methoden is eindeloos, het aantal zelfbenoemde of echte deskundigen eveneens. Als ouders wil je het goed doen, nee je wilt het perfect doen. Je wilt de allerbeste ouders zijn die jullie kinderen kunnen krijgen. Dus kies je een methode en die probeer je te volgen. Tot de laatste letter, komma en punt. Exact volgens de gegeven regels. Als je geluk hebt heb je een methode gekozen die goed bij jouw kinderen past of heb je een kind dat zich eenvoudig aanpast aan elke methode die je op haar loslaat. Maar het kan even gemakkelijk dat jouw kind die methode niet past, dat het hem trekt in de schoudernaden en hij zijn benen niet fatsoenlijk kan bewegen in dat confectiepakje. Veel methode aanbieders dekken zich van te voren hiertegen in: ”Als het niet werkt zoals ik het beschrijf in mijn methode, doe jij het als moeder of vader gewoon niet goed.” Dat is een heel erg gevaarlijke stelling. Deze stelling gaat ervan uit dat alle kinderen gelijk zijn en dat er één ultieme  (op-)voedingsmethode is die voor alle kinderen in ongewijzigde vorm geldt. Elke methode of goeroe die dat beweert is per definitie fout.

Kinderen zijn namelijk niet gelijk, niet hetzelfde. Ze zijn wel gelijkwaardig en hebben vergelijkbare behoeften. Ze groeien en ontwikkelen zich volgens vergelijkbare paden, maar zijn nooit identiek. Ouders hebben dus geen methode nodig, maar kennis. Kennis over hoe een kind in elkaar zit, naar lichaam en geest, en hoe hij werkt. Niet dit kind specifiek, maar ”Het Kind”, beter gezegd ”Het Mensenkind”. Wat zijn de biologische en fysiologische specificaties, hoe ziet zijn blauwdruk eruit en waar kunnen variaties worden gevonden. Wat heeft ze nodig om volgens die plannen te kunnen groeien en ontwikkelen. Met die kennis aan de ene kant en met kennis over zichzelf, de eigen mogelijkheden, onmogelijkheden en omstandigheden aan de andere kant moeten ouders dan een balans vinden en een eigen methode ontwikkelen. Dat gaat niet vanzelf en zal nooit vlekkeloos verlopen. Maar weet je, dat idee van de perfecte ouder, zet dat maar uit je hoofd. Verkrijg zoveel mogelijk kennis over ”het kind”, jouw specifieke kind en jouw eigen specificaties en zoek je balans. De evenwichtskunstenares in het filmpje heeft die kunst ook niet zonder fouten kunnen ontwikkelen. Dat mag. Dat moet zelfs. Zonder fouten maken kun je niet leren en het opvoeden van een kind is voor de ouders zelf ook een leerweg en een onderdeel van de eigen biografie. Zoek met de kennis die je op dit moment kunt vergaren je eigen balans. Dan doe je het goed, ook zonder perfectie. en als je meer leert, weet je beter en doe je beter, vind je een nieuwe balans.

Ik wens jou, lieve lezer een 2015 in balans. Jouw eigen balans.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.